ren1

Verbaasd keek ik het paard aan. Had ik het nu wel goed gehoord? Ik zat een beetje uit te puffen van het trainen in de sportschool. Schuin tegenover mij was een paardenbak gemaakt, welke ongeveer 5meter eindigde waar ik zat. Enkel gescheiden door glas. Een mooi statig paard stond aan het eind in de bak voor zich uit te kijken.
Onwillekeurig dacht ik "wat ben jij een arrogant dier zeg". Plots draaide hij zijn hoofd om en keek mij aan. Liep helemaal naar mij toe en ging vlak voor mij staan, enkel gescheiden door het glas. MIJN HOOI DEUGD NIET, hoorde ik hem zeggen en het paard keek mij strak aan. Verbluft bleef ik hem aan kijken zonder wat te doen en dacht wat hoor ik nu, dit verzin ik niet. De twijfel duurde zolang, dat het paard het opgaf, zijn hoofd om draaide en weg liep, mij in verwarring achterlatend.

 

Later hoorde ik van Cecilia van der Drift, waar ik de cursussen dierencommunicatie heb gevolgd, dat dieren vaak klagen over hun eten. Voor het eerst ervaren dat vreemde dieren inderdaad met je willen communiceren is een fantastische ervaring. Laten zouden er nog veel meer voorbeelden zich gaan voordoen.

Een Kat die het nu wel genoeg vond dat het kind alle aandacht kreeg. Na een gesprek met deze kat en zijn verzorgster is het de meest lieve en aanhankelijke kat geworden. Een hond die het nu genoeg vond dat hij er altijd moest zijn voor zijn verzorgster en er toch geen ontwikkeling plaats vond bij haar. Eerst plassen in huis, daarna krampen die steeds erger werden. Volgens de dierenarts zei er is niet meer aan te doen, Spike's Desease, jij en hij moeten er maar mee leven was de reactie.
Na een gesprek met de hond en verzorgster en met ondersteuning van bloesemremedies heeft de hond, die wel drie tot vier toevallen per dag had, vrijwel geen krampen meer gehad.

 

Er zijn veel voorbeelden op te noemen, de afloop is altijd verassend en wonderlijk.

Dieren zijn blij dat er een mogelijkheid is om te kunnen communiceren en dat zij kunnen vertellen hoe zij zich voelen. Het is leuk, mooi, verdrietig, angstig noem al de emoties op die je kunt noemen, je maakt ze mee. Het brengt je diep in jezelf en zorgt er voor dat je gaat anders tegen de wereld gaat aan kijken. Dat je mag communiceren met dieren en hun gevoelens en emoties mag uitwisselen met anderen mensen is voor mij een voorrecht.

Onze huisdieren staan zo dicht bij ons, dat zij de emoties overnemen van hun verzorger/ster. Vaak worden dieren niet goed begrepen en handelen de verzorgers tegen de wil van het dier in. Heel vaak uit liefde voor het dier, maar verkeerd door onbegrip. Door duidelijkheid te scheppen als dierentolk, tussen dier en verzorger/ster kunnen heel veel problemen opgelost worden. Voor de verzorger/ster is het niet altijd leuk om te horen wat het dier zegt, het kan heel confronterend zijn. Het dier is een spiegel van jou en zegt wat er in jezelf afspeelt.

Sterven, afscheid nemen, emoties van het dier en de verzorger/sters. Het dier kan zich daar heel duidelijk over uitlaten.